بحران مواد اولیه، محور گفتوگوی جدی فعالان صنعت لاستیک کشور
در شرایطی که صنعت لاستیک ایران با چالشهای بیسابقهای در حوزه تأمین مواد اولیه و مدیریت هزینههای تولید روبهروست، جمعی از فعالان برجسته این حوزه در قالب نشستی تخصصی گرد هم آمدند تا ابعاد بحران و راهکارهای عملی عبور از آن را مورد بررسی و تبادل نظر قرار دهند.
به گفته اعضا، نوسانات شدید در تأمین مواد اولیه، محدودیتهای واردات، و افزایش هزینههای حملونقل غیردریایی از مهمترین عوامل ایجاد فشار مضاعف بر واحدهای تولیدی داخلی است؛ وضعیتی که در صورت عدم مدیریت، میتواند آسیب جدی به استمرار تولید و اشتغال در این صنعت وارد کند.
در این نشست، محوریترین موضوع گفتوگوها کنترل بحران مواد اولیه و ساماندهی توزیع عادلانه منابع در داخل کشور بود. شرکتکنندگان بر این باورند که تمرکز ظرفیتهای داخلی و ایجاد هماهنگی میان تولیدکنندگان اصلی بارزترین راهکار برای کاهش تنش در زنجیره تأمین محسوب میشود.
از سوی دیگر، مدیریت واردات غیردریایی و تسهیل فرایند تأمین از مبادی زمینی مورد توجه قرار گرفت؛ زیرا مسیرهای غیردریایی با وجود هزینههای بالاتر، ثبات نسبیتری در شرایط ویژه و محدودیتهای بینالمللی دارند.
یکی دیگر از محورهای بحث، مسئلهی تعدیل قیمت قراردادهای جاری با استناد به شرایط فورس ماژور در وضعیتهای بحرانی بود. اعضا با اشاره به افزایش جهانی نرخ مواد شیمیایی، هزینههای انرژی و حملونقل، معتقدند که ادامهی اجرای قراردادهای قدیمی بدون تعدیل منطقی قیمتها، زیان سنگینی برای تولیدکنندگان داخلی در پی خواهد داشت. پیشنهاد شد که انجمنها و سازمانهای تخصصی، با تدوین چارچوبهای حقوقی مشخص، امکان بازنگری منصفانه در قراردادها را فراهم کنند تا فشار ناشی از تغییرات بازار بهصورت متعادلتری میان طرفین تقسیم شود.
فعالان صنعت لاستیک بر ضرورت بازنگری جدی در سیاستهای کلان تأمین مواد اولیه تأکید کردند؛ به ویژه در زمینهی هماهنگی میان شرکتهای پتروشیمی، گمرک، و نهادهای نظارتی جهت تسریع در تخصیص سهمیهها و جلوگیری از احتکار یا توزیع غیرشفاف. آنان هشدار دادند که ادامهی وضعیت فعلی ممکن است منجر به کاهش ظرفیتهای تولید، از کار افتادن خطوط حیاتی و کاهش رقابتپذیری محصولات ایرانی در بازارهای داخلی و منطقهای شود.
در ادامهی نشست، چند محور راهبردی برای آینده صنعت لاستیک مطرح شد؛ از جمله تشکیل کارگروه مشترک بحران مواد اولیه بین انجمنها و نهادهای صنعتی، ارائه بستههای حمایتی از سمت دولت برای تأمین ارزی مواد، و تأسیس سامانهی شفاف توزیع بر پایه دادههای واقعی تولید و مصرف. همچنین پیشنهاد گردید که در کنار تدابیر اقتصادی، توجه بیشتری به حوزه تحقیق و توسعه در طراحی ترکیبات جدید لاستیکی معطوف شود تا وابستگی به برخی واردات خاص کاهش یابد.
در بخش پایانی جلسه، فعالان صنعت ضمن تأکید بر لزوم تداوم چنین نشستهایی، خواستار آن شدند که تصمیمات عملی و نتایج این گفتوگوها در قالب گزارشی جامع به وزارت صنعت، معدن و تجارت ارائه شود تا زمینهی شکلگیری همکاری مستقیم میان بخش خصوصی و دولت فراهم گردد. آنان تصریح کردند که عبور از بحران فعلی تنها در سایه همکاری جمعی، برنامهریزی منسجم، و حمایت مؤثر سیاستگذاران اقتصادی امکانپذیر خواهد بود.
این گردهمایی را میتوان نقطهی عطفی در شکلگیری گفتمان واحد میان فعالان حوزه لاستیک دانست؛ گفتمانی که نه تنها به دنبال حل بحران فعلی است، بلکه هدفی بلندمدت برای توسعه پایدار و ارتقای فناوری در صنایع لاستیک کشور را نیز دنبال میکند.
با سلام و آرزوی موفقیت برای همه عزیزان فعال در صنعت لاستیک